© N-VA
“Wie deze begroting leest, merkt snel dat de cijfers vooral gebaseerd zijn op hoop in plaats van op beleid”, stelt Verstraeten. “Het aangekondigde tekort van 35 miljoen euro klopt immers alleen als men bijna 65 miljoen euro aan zogenaamde ‘onderbenuttingen’ meerekent: geld waarvan men gewoon hoopt dat het niet uitgegeven zal worden. In werkelijkheid stevent de GGC af op een tekort van bijna 100 miljoen euro.”
Democratische controle onmogelijk gemaakt
Volgens Verstraeten wordt bovendien opnieuw elke ernstige democratische controle onmogelijk gemaakt. “Jaar na jaar weigert het Verenigd College essentiële documenten neer te leggen, waaronder de geconsolideerde rekeningen van de GGC. Daardoor beschikt het Rekenhof niet over voldoende informatie om de begroting degelijk te analyseren of de rekeningen te certificeren. Hallucinant en ondoorzichtig.”
De N-VA wijst er ook op dat twee van de drie autonome bestuursinstellingen onder de GGC, New Samusocial en Bruss’Help, sinds 2022 geen rekening meer hebben opgemaakt. “Het Rekenhof is daar vernietigend over en stelt duidelijk dat dit het gevolg is van het ontbreken van een budgettaire boekhouding. Toch krijgt New Samusocial dit jaar opnieuw 30 miljoen euro extra middelen. Het is onbegrijpelijk dat instellingen die al jaren geen correcte rekeningen neerleggen, toch zonder ernstige voorwaarden miljoenen extra middelen blijven krijgen. Dat toont vooral aan hoe diep het financiële wanbeheer binnen de GGC intussen verankerd zit”, aldus Verstraeten.
“Inhoudelijk een lege doos”
Volgens Verstraeten blinkt de beleidsnota bovendien uit in vaagheid. “Doelstellingen zonder deadlines, zonder concrete resultaten en vaak zelfs zonder meetinstrumenten. Het is veelzeggend dat de gendernota tweeënhalf keer langer is en wel gedetailleerd uitgewerkt.”
Het aangekondigde traject richting een begrotingsevenwicht tegen 2029 noemt Verstraeten totaal ongeloofwaardig. “Er liggen geen concrete maatregelen op tafel, geen financieel plan en geen enkele duidelijkheid over hoe de aangekondigde investeringen betaald zullen worden. Eerst lanceert men ambitieuze cijfers en daarna mag een werkgroep uitzoeken hoe men die ooit denkt te halen. Dat is de wereld op zijn kop.”
"Een begroting hoort de weerspiegeling te zijn van een duidelijk plan van aanpak dat ernstige antwoorden biedt op de grote uitdagingen waar we vandaag voor staan”, besluit Verstraeten. “Wat vandaag voorligt, is vooral een document vol aannames, verschoven kredieten en politieke communicatie. Deze regering heeft voor de GGC, net zoals voor haar gewestbevoegdheden, geen visie en geen plan.”
